Het is alweer een tijdje geleden dat ik de boeken ‘Equity for women in science’ (Cassidy Sugimoto & Vincent Larivière) en ´The authority gap’ (Mary Ann Sieghart) las. Ze beschrijven vreselijke verhalen over hoe vrouwen in het verleden zijn genegeerd en tegengewerkt 🚧 in hun werk.
Gelukkig is er ondertussen veel veranderd, maar we zijn er nog niet. In mijn werk als trainer en coach voor wetenschappers, hoor ik nog te vaak verhalen van vrouwen die vastlopen in hun carrière, die niet voor hun ambitie willen gaan omdat ze dan bang zijn dat ze op z’n minst 60 uur 🕙 per week moeten werken of die promotie wordt geweigerd gebaseerd op allerlei vage redenen.
Enkele typische voorbeelden:
➡️ “Ja je hebt wel alle vinkjes om een UHD te worden, maar je hebt nog niet genoeg leiderschap getoond.”
➡️ “Je bent te jong voor deze promotie.”
➡️ “Er is gewoon geen geld voor.”
En het ergste is dat ze allemaal komen met voorbeelden van mannen die wel promotie hebben gekregen door alle vinkjes te hebben, die jong zijn en terwijl er geen geld is. En zowel mannen als vrouwen komen met deze redenen om promotie af te wijzen!
Als vrouwen vragen wat ze moeten doen om promotie te krijgen, weten de bazen geen concreet antwoord te geven. Ze blijven vaag met uitspraken als “je moet beroemd zijn” 🤨 of “Je moet gewoon nog iets harder werken en dan kom je er wel”. Ongelooflijk, maar helaas zeggen mensen dit letterlijk!
Helaas geloven veel bazen dat omdat zij het moeilijk hebben gehad om aan de top te komen, dat anderen deze ervaring ook moeten doormaken. Voor mij is dat gewoon slecht leiderschap. Bovendien denk ik dat jonge wetenschappers het überhaupt veel moeilijker hebben dan zeg maar 25 jaar geleden. De competitie 🤼♀️ is enorm.
Ook het idee dat je alleen succesvol kunt zijn als je werkelijk al je tijd aan de wetenschap besteed, is wijdverspreid in de academische wereld. Dit in tegenstelling tot de zeer succesvolle (vrouwelijk) wetenschappers die ook tijd hebben voor hun gezin, die hobby’s hebben en een prettige werk-privé balans. Het idee dat het onmogelijk is om een succesvolle wetenschappelijke carrière te combineren met tijd voor andere dingen, blokkeert vrouwen om voor een wetenschap carrière te kiezen.
Wat te doen?
I heb 6 acties genomen die komen uit een lijst in het boek van Sugimoto & Larivière:
🫵 Maak duidelijke en concrete evaluatie criteria en zorg dat iedereen ze kent
🫵 Onderzoek en beloon het onevenredig veel onderwijs geven en tijd besteed aan ondersteunende taken
🫵 Nomineer vrouwen voor prestigieuze prijzen
🫵 Wijs op gender bias bij het aannemen van nieuwe mensen en neem vrouwen aan op hogere posities
🫵 Plan geen overleg op tijden die een onnodige belasting geven voor ouders
🫵 Luister naar vrouwen tijdens overleg en versterk hun mening
Hier voeg ik nog aan toe dat het hoog tijd is om een ander verhaal te vertellen over wat een succesvolle wetenschapper is. En dat het prima mogelijk is om een goede ouder te zijn en een briljante wetenschapper.
